Iedereen een beperking die dag

Gepubliceerd op 18 september 2018 14:15

Ik ging onlangs op controle in een ziekenhuis.
Eerst was er de inschrijvingsautomaat, met een klein sleufje voor mijn identiteitskaart en kleine lettertjes, maar gelukkig had ik assistentie bij in de vorm van een vriendin.

 

Daarna moesten we ons nog wenden tot een inschrijvingsbalie.  Waarom was me niet duidelijk - ik had geen pyjama nodig - maar ook daar is tewerkstelling wellicht belangrijk.

Ktjing!  Dat moest onze beurt zijn, want er was niemand anders.  Wij trippelden naar de vrouw die ons wenkte, en ik gaf mijn etiketjes, nummertje en identiteitskaart af en kondigde aan voor welke dokter ik kwam.  Mijn documenten werden aangenomen, zonder antwoord.

 

Ons geduld werd dan even op de proef gesteld.  We aanhoorden uitgebreid een personeelsvete.  De balie werd bemand door 2 collega’s.  Er heerste spanning.  Niet tussen die 2 dames, maar wel over een derde afwezige collega, een verlofregeling (het klassieke verhaal).  En het verleden.  En hun diensthoofd, en hoe die daarmee omgaat.  Ik bespaar U de grimmige details. 

En we stonden daar.   Ik vroeg me even af of het de bedoeling was of we ons mengden in het debat.  Wellicht niet, dus we zwegen maar.  Het geluid van de tikkende klok betekende voor ons het verschil tussen een pannenkoek meer of minder, maar daar was ze zich niet van bewust.

 

Uiteindelijk keerde de rust even terug.  Blik in onze richting.  Hoera.  We kwamen terug bij mijn inschrijving.  
En dichter bij de pannenkoek.   
Dacht ik.  

Hoewel ik mijn inschrijving had aangekondigd, de documenten zelf overhandigde etc., wendde zij zich nu tot mijn vriendin om dit af te handelen.   Terwijl ik recht over mevrouw de inschrijfster stond.  En ik hoorde ineens spreken over mijzelf. In derde persoon. Grappig. 

Zij’ moet dan naar daar gaan,  en ‘zij’ kan dan….   Mijn vriendin reageerde niet en zweeg.  En bleef zwijgen.
Well done.  Dankjewel.
Wellicht dacht de dame aan de balie dat ze een blinde én een dove voor zich had. 
Iedereen een beperking die dag dus.

Misschien ook eens proberen met die collega.  Toespreken in plaats van erover spreken.  Misschien komt het dan ook goed met dat verlof. 


«   »