Wat zie ik?

Gepubliceerd op 26 augustus 2018 13:59

De vraag die ik het meest krijg (naast 'is het erg' (die beantwoord ik binnenkort, wellicht met veel drama :-)) is 'wat zie je nog', of 'zie je me nog?', of 'hoor je me nog?' (IK BEN NIET DOOF!).

 

Soit.  Wat ik met mijn linkeroog zie is dus vrij eenvoudig.  Doe je ogen toe en probeer door je elleboog te kijken.  Dat is wat ik zie door mijn linkeroog.  Niets.  Ik voel zelfs niet of mijn linkeroog open of gesloten is.  Wel flink dat mijn linkeroog mijn rechteroog zo goed volgt qua beweging, dat ziet er iets minder vreemd uit dan ik al ben.  Volhouden zo!  Wil je me doen schrikken?  Kom dan langs links en verras me!  Ik heb je zeker niet zien komen.  Misschien verras ik je terug want ik zie je pas als je ter hoogte van mijn neus bent en ik wil me wel eens verdedigen ;-).

 

Mijn rechteroog is iets minder simpel.  Daardoor zie ik iets minder dan 1/10.  Ook dik gebuisd dus.  En toch kan ik je soms nog zien.  Je moet maar net tussen die wolken die constant voor mijn zicht voorbij gaan tussendoor komen.  En soms kan ik dat zicht proberen vast te houden.    

 

Daardoor is werken (op een scherm, met een flinke vergroting) ook makkelijker dan op straat lopen (waar alles door elkaar wordt gehaald en alle focus verdwijnt).  Soms herken ik iemand aan een lichaamshouding en soms zie ik bijna niets.  Veel hangt af van licht, lichtinval, contrast, ...  Foefelen kan ook uiteraard: iemand wel herkennen en even negeren :-).  Don't blame me...

 


«   »